EKSİK KALAN GECE

EKSİK KALAN GECE

Kalbim senden ayrı kalmanın eksikliğinde

Yokluğun yıldızına geç kalmış bir gece gibi büyüyor içimde

Karanlığa saklanmış gözyaşları

Rüzgara karışıp savruluyor penceremden içeriye

Ayrılık dediğin aynı gökyüzüne bakıp farklı mevsimlerde kalmaktı

Kavuşamamak ise kapısı hiç çalınmayan eski bir ev kadar soğuk

Sesini duyuyorum her rüzgar estiğinde

Sensizliğin adı sadece derin bir yokluk

Mutluluk denilen şey seninle bavulunu topladı gitti

İki kişilik düşler, özlemlere yenildi

Ayrılık dediğin hançer gülüşlere inen karanlık perdeydi

Ve aşk dedikleri şey adını son kez andığımda bitti.

--Seçil Altınsoy--