DEVRİK CÜMLELER

Bana öyle bir masal anlat ki devrik cümlelerden

Kaldığımı sanayım döndüğüm şehirden

Öyle inanayım ki rüzgarına, karahindibanın dağılan tüylerini nefesimden bileyim. 

Saçlarını kızıla boyatan şafağın gökyüzüne bürünen sureti gelsin aklıma

Tramvay yolunda beklerken. 

Bir yere yetişircesine koşan insanların suya aks eden gölgelerine bakarken

Duyduğum aşk hikayesinde sırılsıklam olayım. 

Sevdasıyla incecik bir kızın yokuş aşağı koşmak isterken

Mıh gibi çakılı kalan kalbi atsın içimde, 

Kavuşsunlar bir ikindi vakti, ağlarken mevsim. 

Özgürlüğü başına taç gibi taktığım kuşlar havalansın başım her döndüğünde

Gökyüzünde oynaşırken renkler. 

Tüm heybetiyle bir ağacın seyretmiş daçlarından geçerken yel, 

Kıyısında dinlensin asi ruhum

Takılmadan balıklar teknenin ışıltılı dansına, alıp başımı gidercesine, kaybolayım gözlerinde Yeditepenin. 

Sözlerini ezbere bildiği şarkılarda tizleşmiş sesiyle martılar uçsun vapurun üstünden, 

Sessizliğin içinden geçer gibi. 

Bana öyle yalanlar söyle ki, devrik cümlelerden,

İnanayım ağlarken...